مسجد عماریاسر «دوباره زندگی» را به بانوان آموزش میدهد 
قاسم صنعوی؛ تا به حال بیشتر از ۱۱۰ کتاب ترجمه کرده است 
نفيسه دامغاني هندبالیست نوجوان محله ایثارگران است
مائده معصوميان| پا گذاشتن خيلي از افراد به عرصههاي مختلف، يك شانس يا حكمت بزرگ بوده است. بارها پيش آمده كه وقتي پاي سخن انسانهاي بزرگ مينشينيم، از آنها ميشنويم كه خود را افرادي انتخاب شده و برگزيده ميدانند؛ گويا كه سرنوشت، مسير آنها را این گونه تعیین كرده است. نفيسه دامغاني از نوجواناني است كه ورودش را به ورزش هندبال يك اتفاق پيشبينينشده ميداند. با او كه نوجوان ورزشكار منطقه ماست به گفتگو مينشينيم.
-خودت را براي خوانندههاي شهرآرامحله معرفي كن و از افتخاراتت بگو.
نفيسه دامغاني هستم، ساكن محله ایثارگران مشهد و در سال ۸۹- ۸۸ در رشته هندبال و در سطح ناحیه، مدرسه ما موفق به کسب مدال برنز شد.
-پست تو در رشته هندبال چه بود و اعضاي گروه و مربيانت چه كساني بودند؟
در پست حمله بازي ميكردم. مربيهايم خانم ظهوريان و خانم پارسيان بودند و همتيميهايم ريحانه موسوي (در پست حمله و دفاع) ريحانه آريانسب (دروازهبان برتر در سطح استاني) و فاطمه رضوي (در خط دفاع) بودند.
-فرد ديگري هم در خانوادهتان به صورت حرفهاي ورزش ميكند؟
بله برادرم که در سن ۸-۹سالگی ژیمناستیک را شروع کرد و الان که ۱۲ ساله است به صورت حرفهای کشتی را دنبال میکند.
-چرا هندبال را انتخاب كردي؟
مدرسه ما بيشتر به رشتههاي واليبال و هندبال ميپرداخت. با توجه به علاقه و آمادگي جسماني ام هندبال را دنبال كردم.
-به رشته ورزشي ديگري علاقه داري که قصد داشته باشی آن را ادامه بدهي؟
با توجه به رشتهام كه تربيت بدني است، قصد دارم تكواندو را ادامه بدهم.
-ورزش چقدر در اخلاق موثر است؟
خيلي زياد. در مقايسه خودم با مربيهايم، هميشه دوست داشتم اخلاق ورزشي آنها را داشته باشم. چون به نظرم با بقيه متفاوت هستند.
-ساعتهاي تمرينتان در مدرسه چگونه بود؟
بيشتر زنگهاي ورزش يا ساعتهاي غير از مدرسه تمرين ميكرديم و به طور میانگین ۳-۴ ساعت به تمرین میپرداختیم.
-از محدوديتهايي كه براي رشته هندبال بانوان وجود دارد، برايمان بگو.
بدون شک كاركردن در فضاي مدرسه كمي سخت است با وجود اين كه گاهي به سالن ميرفتيم اما هميشه با كمبود مكان براي تمرين روبه رو بوديم اما سطح كار مربيها بسيار عالي بود.
-مشوقهايت در اين زمينه چه كساني بودهاند؟
پدر و مادرم و خواهر كوچكترم كه هميشه مرا تشويق ميكردند و البته مربيهايم كه مشوق همه بچهها بودند.
-چه سني براي شروع هندبال مناسب است؟
هندبال را از مقطع راهنمايي آغاز ميكنند اما اگر فردي در مقطع دبستان هم داراي آمادگي جسماني خوبی باشد، ميتواند كمي زودتر به اين ورزش بپردازد.
-مربيها چقدر براي موفقيت شما تلاش كردند؟
مربيهايمان از هيچ كوششي دريغ نميكردند اما معلمها و فضاي مدرسه بسيار سختگير بودند زيرا مسابقات نزديك به ديماه ،فصل امتحانات بود.
-در پايان اگر صحبتي داري بيان كن.
دوست دارم به همه نوجوانان بگويم كه بايد ورزش را بخشي از زندگي شخصي خود بدانند . از خانواده و دوستانم هم متشكرم.
*این گزارش چهارشنبه، ۸ شهریور ۹۱ در شماره ۱۹ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
